کاسبی با اصالت فایده و نفع گره خورده است؛ فرقی نمی کند در دوران تحریم باشد یا پسا تحریم! به نام دور زدن تحریم باشد یا سرمایه گذاری! کاسب جماعت کاسبی اش را می کند. اصلاح طلب و اصولگرا هم نمی شناسد، کاسب از شرایط موجود پول درمی آورد!

به گزارش «تابناک»، در دوران تحریم ایران، واژه ای به نام کاسبی فتنه به ادبیات سیاسی ایران اضافه شد؛ کسانی که حقیقتا از تحریم ها بهره ها بردند و واقعا کاسب فتنه شدند و درآمدهای میلیاردی به دست آوردند و عده ای هم از این واژه جدید برای تحقیر رقیب استفاده کردند. کم یا زیاد در دوران تحریم که تنها راه مبادله و تجارت با خارج از کشور دور زدن تحریم ها بود، قواعد و قوانین از بین رفت و هر کسی می توانست با ادعایی وارد این ماجرا شد و هم تحریم ها را دور زدند و هم قاعده و قوانین را. اینک ما مانده ایم و کاسبی هایی که از تحریم شده است و البته سوء استفاده هایی که جناح ها از این واژه جدید علیه هر آنکس که مخالف است کرده اند. 

در دوران پسا برجام هم تفاوت زیادی از حیث انگیزه کاسبی برای کاسبان شرایط پسا برجام وجود ندارد، اگر در دوران تحریم ها قواعد تجارت برای دور زدن تحریم ها شکسته شد، در دوران جدید هم خطر رانت خواری ها و فساد در قراردادهای سرمایه گذاری همچنان وجود دارد. برای کاسبان چه تفاوتی می کند دوران تحریم و پسا برجام! اگر مراقبت نشود، آیا در پسا برجام  و به هنگام  ورود سرمایه به کشور رانت خواری کمتر از  کاسبی ها بنیان های اقتصادی و اعتماد مردم به حاکمان را متزلزل نمی کند؟ در دوران پسا برجام، اگر مانند دوران تحریم ضابطه ها دقیق و محکم پاسداری نشوند، وضعیت رانتخواران قدیم یا نوظهور، وضعیتی بهتر از کاسبگران تحریم برای مردم و کشور نمی آفرینند. 

در کشوری که در سال های گذشته، تجربه شده و دیده و شنیده شده که در قبال توسعه و سرمایه گذاری که انجام شده درصدی هم فساد و رانت خواری برایش کنار گذاشته می شود و آن را نمک ماجرا می پندارند، باید به هوش بود. در این مرحله نه تنها نهادهای نظارتی و قوه قضائیه و... بلکه خود دولت باید به هوش باشد.

دولت منتخب، ثمره اعتماد جامعه ایرانی است. جامعه ایرانی در دوره هایی مانند دوران گذشته، بی اعتمادی هایی از سوی دولت ها دیده است. احساس کرده که دولت خود تسهیل کننده روندی است که از آن سوء استفاده های اقتصادی شده است. این جامعه نمی خواهد دوران پسا برجام کاسبی از فتنه در قالب رانت خواری و فساد اقتصادی جلوه کند. دولت به عنوان نماد جامعه ایرانی، خود باید کنترل کرده و خود باید سازوکار برپایی سیستم اقتصادی مبتنی بر رقابت سالم و بدون رانت را برپا کند؛ فارغ از اینکه سیستم های نظارتی هستند یا نه؛ فارغ از اینکه این نهادها ورود می کنند یا نه.

دستگاه های مختلف دولت و نهادهای نظارتی باید از کاسبان تحریم درس بیاموزد و سرمایه کشور را این بار به جیب کاسبان برجام رهنمون نسازد. همه ارگان های دخیل آمادگی هایی باید به دست آورند که بعدا به آنها پرداخته خواهد شد.